انجمن شیمی ایران Chemistry Researches 2717-1442 5 2 2023 02 20 Investigating the efficacy of bioactive compounds of the bitter orange plant on uremic pruritus using molecular docking study بررسی اثر بخشی ترکیبات زیست فعال گیاه نارنج بر خارش اورمیک با استفاده از محاسبات داکینگ مولکولی 167 175 186830 10.22036/cr.2022.345196.1190 FA میترا زیاری بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران سپیده حبیب زاده بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران 0000-0001-7545-0442 خدیجه دیده بان بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران حمیدرضا مردانی بخش شیمی، دانشگاه پیام نور، کدپستی 3697- 19395، تهران، ایران Journal Article 2022 07 10 Uremic pruritus is a frequent symptom in patients with chronic kidney disease, which affects about one-third of dialysis patients and greatly reduces their quality of life. Using drugs derived from natural plants can be an alternative way to limit and treat uremic pruritus in kidney patients. This research was conducted to evaluate the antipruritic potential of bioactive compounds of Bitter orange. A molecular docking simulation was performed on the nine natural components of Bitter orange against the active binding sites of four protein receptors related to the itching mechanism. The results showed that the selected compounds could inhibit kappa-opioid receptors 4DJH, 6VI4, 6B73, and G protein-coupled receptor 5ZTY well and have a stronger inhibitory effect compared to the anti-itch drug Gabapentin. According to the binding scores (DS) ranging from -8.72 to -4.88, and inhibition constants (Ki), the best antipruritic activities belong to Nobiletin, Caryophyllene, Naringenin, and Tangeretin ligands. The binding results showed that the natural compounds of orange could be considered a valuable source for inhibiting uremic pruritus. خارش اورمیک یک علامت شایع در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه است که حدود یک سوم بیماران دیالیزی را تحت تاثیر قرار داده و کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی کاهش می دهد. استفاده از داروهای مشتق شده از گیاهان طبیعی می تواند راهی جایگزین برای محدود کردن و درمان خارش اورمیک در بیماران کلیوی باشد. این تحقیق برای ارزیابی پتانسیل ضد خارش برخی از ترکیبات زیست فعال نارنج انجام شده است. فرایند شبیه‌سازی داکینگ مولکولی برای برهمکنش 9 ترکیب طبیعی نارنج با محل‌های اتصال فعال موجود در چهار گیرنده پروتئینی مرتبط با مکانیسم خارش انجام شد. نتایج نشان داد که ترکیبات منتخب نارنج، گیرنده های کاپا-اپیوئیدی 4DJH، 6VI4، 6B73 و گیرنده جفت شده با پروتئین-G،5ZTY ، را به خوبی مهار می‌کنند و اثر بازدارندگی قویتری در مقایسه با داروی ضد خارش Gabapentin دارند. با توجه به امتیازات اتصال (DS) که در محدوده ۸/۷۲- تا ۴/۸۸- قرار می گیرند و همچنین مقادیر ثابت های بازدارندگی (Ki)، رویهمرفته بهترین فعالیتهای ضد خارش متعلق است به لیگاندهایNobiletin ، Caryophyllene، Naringenin و Tangeretin. نتایج اتصال نشان داد که می توان ترکیبات طبیعی نارنج را به عنوان منبع ارزشمندی برای مهار خارش اورمیک در نظر گرفت. https://www.chemistryresearches.ir/article_186830_eb9889e5d0dac1fc73279e51193409b7.pdf